ادبی

دلتنگ توام

naz1363 — Thu, 01 Dec 2005 11:30:56 GMT

اینجا زمستان وجودم است!

دیگر چه می خواهی بدانی نازنین من!!؟؟

برف است وباران

سرما میان کوچه پس کوچه های وجودم چون پاسبان ابلهی

تا صبح می گردد و ماه

در قرص یخی اش در میان آسمان وجودم تنها وحیران است

گنجشک هاوسارها کوچ کرده اندورفته اند از شهر دلم!!!

حتی کلاغی هم نمی بینی در میان راه

تنها درختان مانده اند وپیکر عریانشان در باد

وکاج ها با شب کلاه پنبه ای شان میان برف !!

در میان قلبم هر چند تنهائی تاراج کرده برگهای شادمانی را

اما هنوز هم در میان شاخه های مانده از پائیز

مرغی که تنها مانده می خواند!!!!!!

و اجاقی که در میان برف دود آلود می سوزد

گرمای پنهانی است و در کنار پنجره روشن چراغی

گرچه با تردید چشم انتظار

ناخوانده مهمانی است

چشم انتظار مهربانیت و . . .

نازنینم آخه این رسمشه من این بلاگ رو تقدیمت کرده بودم اما دریغ

از حتی یک مطلب...؟؟؟؟!!!!

عطر حضور تو

naz1363 — Wed, 09 Nov 2005 08:03:32 GMT

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من نه اینکه مرا شعر تازه نیست

من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی کفاف نیست

در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیه غزلهای من شود

چیزی شبیه عطر حضور شما کم است؟

گاهی تو را کنار خود احساس می کنم

اما چقدر دلخوشی خوابها کم است

خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست

آیا هنوز آمدنت را کم است؟؟؟؟

دوستت دارم ...

naz1363 — Thu, 03 Nov 2005 05:22:53 GMT

تو از خورشیدها آمده ای از سپیده دم ها

تو از آئینه ها و ابریشمها آمده ای

رگبارهای اشک شوره زار ابدی را باور نمی کند

رگبار اشک بی حاصل است.

در انتهای آسمان خالی

دیواری عظیم فرو ریخته است

و فریاد سرگردان تو

دیگر به سوی تو باز نخواهد گشت.....

naz1363 — Tue, 01 Nov 2005 12:15:06 GMT

رفت بی آنکه نامی بگوید

ساده می پنداشتی رفتن ودیدن را

دشوار بود ندانستن معنی آنچه حرکت بود

در دیدن از دست رفته ها تلاش می کنم !!!

برای برخاستن جان می کنم

بیهوده است از ابتدادر گامی بیهوده گام برداشتم

تنها امیدم بود

امیدی نیست

حرکت بیهوده است

احساسات زود می میرند

زمان درازی را از دست داده ام

حتی اگر سال هم بود بیهوده است

گذشته یکسال و دیر شده است

وای ناگهان چقدر زود دیر میشود...

چقدر زود همه چیز تغییر میکند

آیا احساسات ‌و عواطف انسان به این زودی بایستی دستخوش تغییرات

قرار بگیرد؟ آنهم در مقابل کسی که تمامی لحظات را با امید به اینکه

شاید کسی را که عزیزترینش می پندارد حضور یابدو آیا این حضور تا این

انداز ه بایستی سرد و بی روح باشد؟؟؟!!!

گورستان من

naz1363 — Tue, 01 Nov 2005 08:18:27 GMT

سحرگاهان هنگامیکه تابوت امیدم را به سوی زادگاهم می آوردم

سیل روحهای سرگردان دلهای خروشان به پیشواز دل شکسته ام

آمده بودند آسمان نیز غروب تنگش را بر روی سرم گسترانیده بود

من هم به دنبال شانه ای می گشتم که سر روی آن بگذارم

و بگویم که دلی امیدوار در میان تباری پریشان زجه زنان ندا

برآوردگریه کن زندگی گورستان امید وچشمه آرزوهاست...

دوستت دارم

naz1363 — Mon, 31 Oct 2005 09:52:29 GMT

نمی گویم به اندازه ی دریا دوستت دارم

چرا که روزی خشک میشود

می گویم که به اندازه ی قلبم دوستت دارم

که اگر روزی از تپش افتاد فراموشت نکنم...

شقایق

naz1363 — Mon, 31 Oct 2005 09:48:01 GMT

کاش می دانستی این شقایق زخمی

روزی آرام بر دستت خواهد مرد

و تو با دلی غمگین

اشکهای گرمت را به جنازه ی سرد شقایق هدیه می دهی!!!

دوستت دارم

گمگشته ی تو

naz1363 — Wed, 19 Oct 2005 11:35:16 GMT

من جزئی از توام ای طبیعت بی دریغ که دیگر نه زمان

و نه مرگ هیچیک عطش مرا از سر چشمه ی

وجود و خیالت بی نیاز نمی کند..

فدای f عزیز : خان داداش امیر

فرشته

naz1363 — Wed, 19 Oct 2005 11:26:59 GMT

تقدیم به f عزیزم که همچون فرشته ایست مهربان

فرشته ای از عطر گلهای اقاقی

فرشته ای به زیبائی خورشید

به پاکی باران و به دلنوازی باد بهاری

با محبت و صمیمیتی نظیر

خواهر مهربونم امروز خیلی خوشحالتر از هر زمان دیگه هستم

بدون که از صمیم قلب دوستت دارم

درد ودل بی پایان

naz1363 — Thu, 13 Oct 2005 11:57:38 GMT

زمانه است پر فراز ونشیب

اینبار کام مرگ یار تو را گشته است نسیب

چه اشک می ریزی و چه ناله می کنی

که رفته است او یار تو حبیب

به یاد آور که با او لحظه ها

داروی دل سخنش چون دوای طبیب

لبخند بر لبش همواره چشم پر فروغ

صدا می زد صدا به دلبسته اش با نوای نجیب

چه ساده رفت ودر فراغ او

اشکها روان است زگونه ها زهر طرف زهر سو

دلا آرام گیر که آرمیده است

چه آرام یار تو

یارم روحم روان من چراست غم ماوای تو

چگونه این کوله بار غم چگونه زمانه را بی تو سر کنم؟؟؟

شاید تو اکنون پرواز می کنی در آسمان آبی چون کبوتران !!!

لحظه ای بر آسمان من بایست نظاره کن!!

این یار تو چگونه طی می کند دنباله ی عمر؟؟؟

باز هم بخوان مرا بخوان آن صدای توست که در گوشم در دلم

در وجود من صدا میکند مرا

ببین من در فراغ تو دیوانه ام

از خویش از همه کس بیگانه ام...

باز هم مرا بخوان....................

هرگز لبخند تو محو نمی شود ز ضمیر من

اینک مرا ببین که در این هستی بیکران عشق...

چگونه پرواز می کنم...؟؟؟؟

تنهایم ولی تو را هرگز لحظه ای از خود دور نمی بینم

وجود تو صدای تو لبخندت همیشه با من است

باز نیز من و تو

پرواز می کنیم بر فراز اقیانوس علاقه ها

آری من نیز خودم فریاد میکشم

تو با منی در این بیکران عشق

ببین کلام مرا که از وجود

دیگر کسی نیست که در این عرصه ی واقع کلام سخن از پوچی عشق و

علاقه بگوید وبسازد داستانها از دورویی ها- از دروغ گوییها

دیگر در این عرصه در این صحنه کسی نیست که

نفهمیده مفهوم علاقه را...........

آری دوست من با من بساز.............

افسوس و هزاران بار افسوس که صداقت وصمیمیت

مرا نادیده گرفتی خردم کردی منو شکستی

زیر پات له کردی به همین راحتی

ولی بدون من همیشه

و تا به ابدیت

دوستت دارم